MOTYL ALPEJSKI - to jeden z całej rodziny rozmaitych 'motyli', czyli węzłów o bardzo podobnym wyglądzie i zastosowaniu, tworzących w dowolnym miejscu liny boczną, niezaciągającą się pętlę. Ten akurat jest moim ulubionym ponieważ:
- ma ładną nazwę ;-)
- bardzo łatwo go zapamiętać;
- niemal niesposób pomylić się podczas wiązania, nawet po ciemku (a często wiąże się go właśnie wieczorem);
- nie zaciska się, jest łatwy do rozwiązania, nawet jeśli lina była przez dłuższy czas napięta.
Dla jeźdźca jego typowym zastosowaniem jest zawiązanie kilku pętli w równych odstępach na linie rozpiętej między dwoma drzewami, do której będzie się przywiązywać konie na biwaku (uwiąz zawiązuje się do pętli lub wpina w nią zakręcanym karabinkiem a nie mocuje bezpośrednio do liny, bo wtedy konie mógłby się łatwo przesuwać wzdłuż niej).
Taki improwizowany koniowiąz z grubej liny przymocowanej do solidnych drzew jest o wiele bezpieczniejszy niż przywiązywanie koni do jakiejś żerdzi w płocie czy belki w ścianie stodoły, o niewiadomej wytrzymałości.
Od konia galopującego w panice i ciągnącego na uwiązie długi drąg wyrwany z płotu gorsze jest tylko jedna sytuacja: kilka koni uwiązanych do jednej wyrwanej belki i zawalona stodoła...