|
UCHO W CIĘCIWIE TRZYCZĘŚCIOWEJ - najbardziej znany węzeł do mocowania uszu w cięciwie trzyczęściowej, znany i kochany od Chin po Turcję. Łączy środkową część cięciwy (zazwyczaj jedwabną), wykonaną jako 'pętla bez końca', czyli kończącą się małymi, stałymi uszami (czyli wyglądającą właściwie identycznie jak typowa współczesna cięciwa, ale sporo 'za krótka' do danego łuku) z odcinkami z takiego samego, lub innego, bardziej odpornego na ścieranie materiału (np. surowej skóry, czy jedwabiu nasyconego mieszaniną kleju, wosku i żywicy), zwanymi z turecka tundj, tworzącymi właściwe, duże uszy.  Przez ucho stanowiące zakończenie środkowej części cięciwy przekładamy jeden koniec tundj... ...a potem drugi...  ...i zaciągamy... ...tworząc węzeł bardzo pewny w działaniu, elegancko symetryczny i ładnie układający się na mostku a przy tym w razie potrzeby (na przykład dla wymiany przetartej pętli albo zmiany jej długości) łatwy do rozluźnienia - wystarczy część tworzącą pętlę zacząć pomału wciskać do środka węzła, raz z jednej stromy, raz z drugiej.Wysdtające, wolne końce pętli bywały dla ostatecznego zabezpieczenia węzła składane razem i okręcane mocną nicią, ale i bez tego cięciwa pracuje znakomicie.  Węzeł pokazany z obu stron, po lewej od strony wierzchniej, tak jak widzi go strzelec trzymający broń, a po prawej od spodniej strony, która po założeniu na łuk leży na brzuścu ramienia, przylegając do mostka. |